Gdy wieczorem gwiazd miriady Iskrzą się na niebios tle, Zda się, że aniołów rzesza Duszę mą do niebios zwie. Tęskne wtedy z serca płyną Myśli moje w niebios tło; Tam znikają ziemskie bóle, łzy tęsknoty szybko schną.
2
Wprawdzie jeszcze moje ciało Na padole grzechu jest, Ale w niebo duch mój wzlata, Gdy Twej łaski wzmacnia chrzest. W tym promiennej wiary kraju Nie ma smutku, grzechu, zła, Tam z tęsknotą niezmierzoną Chce już spocząć dusza ma.
3
Lśnijcie, gwiazdy, gwiazdy złote, Na cudownej łaski znak; Uczcie tęsknych synów ziemi Wznosić serca w górny szlak, By z nadzieją, w żywej wierze Mogli się w niebiosa wzbić, Aż w objęciach Zbawcy spoczną, By Go tam na wieki czcić!
Terima kasih! Link sudah kami terima dan akan kami tinjau.Thank you! We have received your link and will review it.Konfirmasi dan pembaruan status akan dikirim ke email yang Anda isi.Confirmation and status updates will be sent to the email you provided.
