Bóg Stwórca, niebios Pan, Gdy światu życie dał, Nakreślił łaski plan, By człowiek wieczność miał. Po pracy twórczej spoczął sam I tak spoczynku dzień dał nam, I tak spoczynku dzień dał nam!
2
Na odpoczynek nam Ten święty dzień dał Bóg, By chętnie Pana chwał Uwielbiać każdy mógł. Już w raju dzień ten czczony był, Gdy jeszcze człowiek w szczęściu żył, Gdy jeszcze człowiek w szczęściu żył!
3
Nasz Bóg z Synaju gór, Wśród grzmotu, chmur i mgły, Dał nam zakonu wzór, pisany palcem Swym. Sobotniej ciszy dał nam czas, By dzień ten święcił każdy z nas, By dzień ten święcił każdy z nas!
4
Zbawiciel Chrystus Pan Opuścił niebios gród, Od Boga światu dan, Prawd wiecznych uczył lud. Z przykazań świętych wszystkie czcił I według nich na ziemi żył, I według nich na ziemi żył!
5
Nie po to Zbawca zmarł, By zakon Boży znieść, Lecz mocą Swą go wsparł I kazał w życie wpleść. Sobotni dzień On we czci miał i nam spoczynku przykład dał, I nam spoczynku przykład dał!
Terima kasih! Link sudah kami terima dan akan kami tinjau.Thank you! We have received your link and will review it.Konfirmasi dan pembaruan status akan dikirim ke email yang Anda isi.Confirmation and status updates will be sent to the email you provided.
